TANRI DAİMA TEBDİL-İ KIYAFET GEZER


Arkadaşım Canan, 'Nietzsche Ağladığında'yı okumaya başlamıştı.Benim ise 'Tanrı Daima Tebdil-i Kıyafet Gezer' kitabım kitaplıkta koyduğum gibi duruyordu .Kitap çok beni oku diye haykırmıyordu bana.Ama Canan kitap okudukça içimden bir seste beni dürtüyordu;

-hadi sende oku, hızlı oku, o okuyor sen ne duruyorsun,hadi hadi hadi

sonunda dayanamadım ve kitabı okumaya başladım.Arka kapak yazısını okudum; yazı merak duygunuzu uyandırıyor.Bu merak duygusu ile okumaya başladım.Çok akıcı bir kitap değil,ama boş yere yazılmış paragraflarda yok.Yani satır atlamadan okumanız gerekiyor.Sonuç nereye varacak? Bu adam kim? Neden Alan'a yardım ediyor?

Çok yavaş ilerleyen , akıcılığı pek olmayan ve sonu çok sönük kalan bir kitap.Roman okumak isteyenler kesinlikle okumakla zaman kaybetmemeli . Fakat kişisel gelişim kitabı arayanlar için mutlaka alınıp okunmalı derim.

Yorumlar